เหยื่อเอ็กซ์ทีนรายแรกของโลก
posted on 18 Mar 2008 17:27 by horo in writingเคยเป็นอาการแบบนี้กันบ้างไหม
อยาก....
อยากมาก....
อยากอัพบล๊อก
อยากจนจะควบคุมตัวเองไม่ไหวอยู่แล้ว
ไม่ได้....
ถ้าไม่อัพตอนนี้แย่แน่ๆ
ไม่ไหวแล้ว!
เปิดคอม
เข้าเอ็กซ์ทีน
อา.....
แค่เห็นหน้าโฮมเพจก็มีความสุขเหมือนเห็นหน้าสาวๆ วันเดอร์เกิร์ล
ซืดดดด
กลิ่นช่างหอมเหลือเกิน
แม้ไม่มีผู้อื่นได้กลิ่นก็ตาม
กลิ่นของเอ็กซ์ทีนที่เขาติดงอมแงม
ไม่แพ้แร็คนาร็อคสมัยที่เพิ่งเปิดเซิฟฯใหม่ๆ
อ่า....
อดสำนึกบุญคุณเว็บมาสเตอร์ไม่ได้
ทั่นแชมป์จะรู้มั้ยนะว่าสร้างเว็บบล๊อกมาให้เขาลุ่มหลงจนโงหัวไม่ขึ้นแบบนี้
แต่มัวมาเสียเวลาไม่ได้
ตอนนี้มันใกล้จะถึงจุดสุดยอดของเขาแล้ว
ถ้าไม่อัพตอนนี้มีหวัง....
ล็อกอินเข้ายูสเซอร์ตัวเอง
ไม่เสียเวลาแม้แต่จะดูคอมเม้นต์ของเอ็นทรี่เดิม
คลิกเข้าหน้านิวเอ็นทรี่
หน้าต่างสีขาวถูกโหลดมาด้วยความเร็วเท่าเดิม
แต่ทำไมรู้สึกว่าช้ากว่าครั้งไหนๆ นะ
โว้ยยยยยยยย เร็วๆ หน่อยสิวะ!!
อา..... มาแล้ว ....
ปลายนิ้วจรดแป้นพิมพ์
ใจเต้นตึกตัก
ตึกตัก...
สายตาจ้องไปยังเคอร์เซอร์ที่กำลังกระพริบ
ตึกตัก...
ตึกตัก...
หน้าจอสีขาวยังคงว่างเปล่าอยู่อย่างนั้น
อา....
แค่ตื่นเต้นมากไปหน่อย
สูดหายใจเข้าลึกๆ
ซีดดดดดดดดด
ฟู่ววววววววววว
ตึกตัก...
ตึกตัก...
หน้าจอสีขาวยังคงว่างเปล่าอยู่อย่างนั้น
ผ่านไปยี่สิบนาทีกับการจ้องมองการกระพริบของเคอร์เซอร์
ปลายนิ้วเริ่มสั่น
ตาเริ่มค้าง
แผ่นหลังเปียกชื้นจากเหงื่อที่เริ่มหยดมานานแล้ว
ตึก....ตัก
ตึก..ตัก
ตึกตัก
ตึกตักๆๆๆ
ทำไม....
เพระอะไร.....
หน้าจอสีขาวยังคงว่างเปล่าอยู่อย่างนั้น
โว้ยยยยยยยยยย
เอื้อมมือขวาเปิดลิ้นชักข้างตัว
จ่ออาวุธสีดำเข้าขมับก่อนลั่นไก
ปัง!!!
หน้าจอที่เคยขาวบัดนี้ถูกย้อมไปด้วยสีแดง
..